Poniższe raport jest darmową próbką MEMRI Iran Threat Monitor Project (ITMP). Więcej informacji można uzyskać pisząc [email protected]  z „ITMP Subscription” w tytule.

W artykule z 25 lipca 2020 r. w irackiej gazecie online Sotalitaq.com, dziennikarz Mahdi Kassem wystąpił przeciwko proirańskim ruchom i partiom szyickim w świecie arabskim, takim jak szyickie partie w Iraku, Hezbollah w Libanie i Huti w Jemenie. Te ruchy i partie, które są identyfikowane z szyickim islamem politycznym, napisał, nie przyniosły swoim krajom niczego poza ruiną, korupcją, nędzą i bezrobociem przez uzurpowanie dla siebie publicznych funduszy i zaniedbywanie publicznych usług. Przeciwstawił je “mądrym” ruchom szyickim w Bahrajnie i Kuwejcie, które, powiedział, odmówiły współpracy z irańskimi spiskami i tym samym oszczędziły swoim krajom podobnego losu.   

Mahdi Kassem (Źródło: aliraqnews.com)

Poniżej podajemy fragmenty jego artykułu[1]:

Wszyscy wiedza, że partie politycznego islamu, zarówno szyickie, jak sunnickie… niemal cofnęły Irak do epoki kamiennej przez zorganizowaną grabież publicznych funduszy, z jednej strony, i zaniedbywanie budowy i modernizacji instytucji państwowych, sektora publicznego i [systemów] edukacji, opieki zdrowotnej i kultury, z drugiej. Doszło do punktu, w którym Irak zaczął przypominać niektóre państwa afrykańskie z dżunglami pełnymi dzikich drapieżników i z szalejącymi scenami ignorancji, zacofania i niedoli. Irak stał się zbankrutowanym krajem do tego stopnia, że rząd nie będzie w najbliższych miesiącach w stanie zapłacić urzędnikom państwowym i emerytom.

Niemal dokładnie to samo zdarzyło się ludności w Libanie z powodu rządów i wpływów Hezbollahu z jego długimi, uzbrojonymi i pełnymi przemocy mackami, jako części jego sojuszu z partią libańskiego prezydenta, Michela ‚Aouna. Ten sojusz ma udzielić pewnej legitymacji politycznemu szantażowi Hezbollahu, który czasami charakteryzuje się bandycką polityka, a czasami “polityką Wielkiego Kija”[2]. Jest to ta sama koalicja, jaka istnieje w Iraku, gdzie szyickie partie politycznego islamu i sunnickie partie Bractwa Muzułmańskiego zeszły się, by stworzyć podejrzany, niebezpieczny i destrukcyjny sojusz, który zawsze [zagrażał] teraźniejszości i przyszłości [kraju].

Wracając do Libanu, dławiący kryzys finansowy i ekonomiczny praz kryzys usług [publicznych] dotyka większość sektorów społeczeństwa i przejawia się w korupcji, nędzy, bezrobociu, złych usługach, brakach i poważnych napięciach bezpieczeństwa. Miecz Hezbollahu jest wzniesiony, zagrażając dekapitacją każdego, kto sprzeciwia mu się lub protestuje wobec warunków życia i marnym usługom, jakie obecnie przeważają w Libanie. To jest w dodatku do tajnych działań [Hezbollahu], by zdławić wolność opinii i wyrazu. Ta sytuacja jest dużo gorsza niż była po wojnie domowej [w Libanie]…

W San’a rządzonym przez Hutich, którzy są lojalni wobec irańskiego reżimu, nędza i braki, wraz z ruiną i zniszczeniem panowały i nadal panują, i pogarszają się. Reżimy Arabii Saudyjskiej i Zjednoczonych Emiratów Arabskich także odegrały w tym znaczącą i zbrodniczą rolę, bowiem reżimy irański i saudyjski próbowały wyrównać swoje porachunki na jemeńskiej ziemi, każda ze stron polegając na zwolennikach i najemnikach.

Te same kłopoty i obejmujące cały kraj problem mogły [także] dotknąć Bahrajn, gdyby [szyickim] lojalistom irańskiego reżimu udało się tam przejąć inicjatywę, obalić władze i narzucić “islamskie” rządy, takie jak obecnie islamskie rządy rabusiów i gangów w Iraku. Gdyby to się zdarzyło, naród Bahrajnu doświadczałby dzisiaj tego samego haniebnego i koszmarnego cierpienia i umysłowych katuszy jak narody iracki i libański. Ale inteligentni i mądrzy szyicie w Bahrajnie posłuchali rozsądku i udało im się oszczędzić narodowi w Bahrajnie i wszystkim sektorom społeczeństwa [w Bahrajnie] kłopotów, jakie obecnie dotykają Irak.

To samo można powiedzieć o mądrych i inteligentnych szyitach w Kuwejcie. Oni [także] odmówili usłuchania spisków irańskiego reżimu [i jego prób] zmiany sytuacji [w Kuwejcie] na swoją korzyść przez pewnych „ideologicznych” agentów, by zamienić go w zrujnowane podwórko irańskiego reżimu, pełne śmieci, odpadków, nędzy, bezrobocia, złych usług publicznych, śmiertelnych chorób i nieszczęścia…


[1] Www.sotaliraq.com, June 25, 2020.

[2] The term ‚Big Stick Policy’ originally refers to the foreign policy of U.S. president Theodore Roosevelt, who said, „speak softly and carry a big stick; you will go far.”