\n
Wprowadzenie<\/B>
\n
7 czerwca 2009 r., Sojusz 14 Marca wygra\u0142 liba\u0144skie wybory parlamentarne. Pi\u0119\u0107 miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej, 9 listopada 2009 r. liba\u0144ski prezydent Michel Suleiman zatwierdzi\u0142 rz\u0105d, kt\u00f3ry reprezentuje zwyci\u0119stwo opozycji, \u015bwi\u0119tuj\u0105cej swoje osi\u0105gni\u0119cie odwr\u00f3cenia pora\u017cki wyborczej. Co wi\u0119cej, najwa\u017cniejszym wynikiem ustanowienia rz\u0105du jest to, \u017ce Syria odzyska\u0142a kontrol\u0119 nad Libanem i to za zgod\u0105 Arabii Saudyjskiej, jako cz\u0119\u015b\u0107 umowy saudyjsko-syryjskiej. Sytuacj\u0119 trafnie uchwyci\u0142 Nicolas Nassif, sta\u0142y felietonista opozycyjnej gazety liba\u0144skiej \u201eAl-Akhbar\u201d, kt\u00f3ry napisa\u0142: \u201eTeraz jest jasne dla wszystkich w spo\u0142eczno\u015bci mi\u0119dzynarodowej, \u017ce klucz do stabilno\u015bci Libanu i jego re\u017cimu (\u2026) le\u017cy w r\u0119kach jego s\u0105siada [Syrii]\u201d [1]<\/A> . Ten raport analizuje przyczyny tego odwr\u00f3cenia i czyni przegl\u0105d ust\u0119pstw dokonanych przez Sojusz 14 Marca. 1. Si\u0142owe przej\u0119cie Bejrutu przez Hezbollah w maju 2008 r. <\/B> Si\u0142owe przej\u0119cie Bejrutu i innych okr\u0119g\u00f3w w Libanie przez Hezbollah 7 maja 2008 r. mia\u0142o i ma nadal g\u0142\u0119boki wp\u0142yw na liba\u0144skie spo\u0142ecze\u0144stwo, w szczeg\u00f3lno\u015bci na przyw\u00f3dc\u00f3w Sojuszu 14 Marca. Zwr\u00f3cenie broni Hezbollahu przeciwko ich wewn\u0119trznym rywalom i Porozumienie z Doha z 21 maja 2008 r., w kt\u00f3rym po\u015bredniczy\u0142y kraje arabskie i kt\u00f3re rozwi\u0105za\u0142o kryzys na korzy\u015b\u0107 Hezbollahu, spowodowa\u0142y, \u017ce Sojusz 14 Marca unika\u0142 wszelkich kolejnych bezpo\u015brednich konfrontacji z Hezbollahem, tak\u017ce na poziomie politycznym \u2013 ze strachu, \u017ce ta organizacja mo\u017ce znowu uciec si\u0119 do u\u017cycia si\u0142y. Zawoalowane i otwarte gro\u017aby przyw\u00f3dc\u00f3w Hezbollahu, \u017ce powt\u00f3rz\u0105 wydarzenia z 7 maja, tyko pog\u0142\u0119bia\u0142y te obawy [2]<\/A> . Zachowanie przez Hezbollah broni i jego gotowo\u015b\u0107 do u\u017cycia jej przeciwko rywalom politycznym zmusi\u0142a Sojusz 14 Marca do znacznych ust\u0119pstw od pierwszego momentu [3]<\/A> . 2. Saudyjsko-syryjskie porozumienie, osi\u0105gni\u0119te przed wyborami, \u017ce Liban b\u0119dzie mia\u0142 rz\u0105d jedno\u015bci narodowej, niezale\u017cnie od wynik\u00f3w wybor\u00f3w <\/B> Po wyborach w czerwcu 2009 r. poinformowano, \u017ce Syria i Arabia Saudyjska zgodzi\u0142y si\u0119 ju\u017c uprzednio, i\u017c w Libanie b\u0119dzie ustanowiony rz\u0105d jedno\u015bci narodowej zamiast rz\u0105du zwyci\u0119skiej partii [4]<\/A> . Liba\u0144ski prezydent Michel Suleiman popar\u0142 to w\u0142asnym autorytetem, oznajmiaj\u0105c wielokrotnie, \u017ce nie zatwierdzi \u017cadnego innego rodzaju rz\u0105du [5]<\/A> . 3. Wycofanie si\u0119 Walida Jumblatta z koalicji Sojuszu 14 Marca<\/B> Od maja 2008 r. po zbrojnym przej\u0119ciu Bejrutu i innych okr\u0119g\u00f3w w Libanie przez Hezbollah \u2013 przej\u0119ciu, kt\u00f3re wi\u0105za\u0142o si\u0119 z gwa\u0142townymi starciami mi\u0119dzy Druzami a szyitami w Mount Lebanon \u2013 Jumblatt podj\u0105\u0142 strategiczn\u0105 decyzj\u0119 poddania si\u0119 dominuj\u0105cej sile w Libanie \u2013 szyitom \u2013 i do\u0142\u0105czenia do opozycji. Oznajmi\u0142 o tym zwrocie na spotkaniu za zamkni\u0119tymi drzwiami z lojalnymi szejkami Druz\u00f3w, na kt\u00f3rym powiedzia\u0142, \u017ce z powodu wzrastaj\u0105cej si\u0142y szyit\u00f3w Druzowie nie maj\u0105 wyboru, ale musz\u0105 z nimi wsp\u00f3\u0142istnie\u0107, by zagwarantowa\u0107 swoje prze\u017cycie [6]<\/A> . To zbli\u017cenie doprowadzi\u0142o do spotkania Jumblatta i jego ludzi z Hassanem Nasrallahem i innymi przyw\u00f3dcami Hezbollahu i jest odzwierciedlone w niedawnym o\u015bwiadczeniu przyw\u00f3dcy Druz\u00f3w, popieraj\u0105cym op\u00f3r i prawo noszenia broni. Zmiana jest tak\u017ce widoczna w stanowisku Jumblatta wobec Syrii. Przyw\u00f3dca Druz\u00f3w, kt\u00f3ry dot\u0105d by\u0142 znany w Libanie jako najbardziej zagorza\u0142y przeciwnik Syrii, m\u00f3wi teraz, \u017ce \u201eSyria jest naturaln\u0105 g\u0142\u0119bi\u0105 Libanu\u201d i \u017ce powinny by\u0107 z ni\u0105 zachowanie najlepsze wi\u0119zi [7]<\/A> . W ci\u0105gu ostatniego roku Jumblatt wymienia\u0142 wiadomo\u015bci z przyw\u00f3dztwem syryjskim i obecnie planuje podr\u00f3\u017c do Damaszku w celu odnowienia wi\u0119z\u00f3w z jego przyw\u00f3dcami [8]<\/A> . W styczniu 2009 r. podczas Arabskiego Szczytu Ekonomicznego w Kuwejcie, kr\u00f3l saudyjski Abdallah bin Abd Al-Aziz, w pr\u00f3bie wyci\u0105gni\u0119cia Syrii z obozu ira\u0144skiego, rozpocz\u0105\u0142 inicjatyw\u0119 na rzecz pojednania saudyjsko-syryjskiego, po latach napi\u0119\u0107 i rozd\u017awi\u0119k\u00f3w mi\u0119dzy tymi dwoma krajami. Inicjatywa Arabii Saudyjskiej skupi\u0142a si\u0119 na wysi\u0142kach osi\u0105gni\u0119cia porozumienia na temat r\u00f3\u017cnych kwestii regionalnych, w\u0142\u0105cznie z Libanem. Dialog mi\u0119dzy tymi krajami obejmowa\u0142 szereg spotka\u0144 mi\u0119dzy syryjskim prezydentem Baszirem Al-Assadem i kr\u00f3lem Abdallahem, jak r\u00f3wnie\u017c spotkania w Damaszku mi\u0119dzy Assadem i wys\u0142annikami kr\u00f3la saudyjskiego, w szczeg\u00f3lno\u015bci synem kr\u00f3la, ksi\u0119ciem Abd Al-Aziz bin Abdallah. Jak wspomniano, ju\u017c przed wyborami w Libanie Syria i Arabia Saudyjska zgodzi\u0142y si\u0119 na ustanowienie rz\u0105du jedno\u015bci narodowej w Libanie. W ci\u0105gu ostatnich kilku miesi\u0119cy od czerwcowych wybor\u00f3w kr\u0105\u017cy\u0142y doniesienia o bezpo\u015bredniej interwencji syryjskiej i saudyjskiej w wysi\u0142ki Saada Al-Haririu\u2019ego stworzenia nowego rz\u0105du oraz informacje o spotkaniach mi\u0119dzy zainteresowanymi stronami w celu osi\u0105gni\u0119cia porozumienia w sprawie tego rz\u0105du. 1. Sasd Al-Hariri nigdy nie rozwa\u017ca\u0142 nawet mo\u017cliwo\u015bci utworzenia rz\u0105du zwyci\u0119skiej partii<\/B> Trzy wspomniane powy\u017cej czynniki \u2013 przedwyborcze porozumienie saudyjsko-syryjskie, \u017ce w Libanie powstanie rz\u0105d jedno\u015bci narodowej, o\u015bwiadczenie Michela Suleimana, \u017ce zatwierdzi tylko rz\u0105d tego rodzaju oraz czynnik odstraszaj\u0105cy w postaci przej\u0119cia Bejrutu przez Hezbollah w maju 2008 r. – jasno u\u015bwiadomi\u0142y Saadowi Al-Hariri\u2019emu i jego partnerom politycznym w Sojuszu 14 Marca, \u017ce ich jedyn\u0105 opcj\u0105 by\u0142o stworzenie rz\u0105du jedno\u015bci narodowej w partnerstwie z opozycj\u0105. 2. Sojusz 14 Marca skapitulowa\u0142 wobec \u017c\u0105da\u0144 opozycji o \u201cblokuj\u0105c\u0105 jedn\u0105 trzeci\u0105\u201d w gabinecie. \u201eAl-Akhbar\u201d: \u201eSk\u0142adu [liba\u0144skiego] rz\u0105du nie okre\u015blaj\u0105 wyniki wybor\u00f3w (\u2026) ale r\u00f3wnowaga si\u0142 na liba\u0144skiej ulicy\u201d. <\/B> Najbardziej znacz\u0105cym ust\u0119pstwem Sojuszu 14 Marca by\u0142a zgoda na przyznanie opozycji \u201czawoalowanej blokuj\u0105cej jednej trzeciej\u201d w gabinecie, mimo powtarzanych w miesi\u0105cach przed wyborami o\u015bwiadcze\u0144, \u017ce nigdy nie powt\u00f3rz\u0105 b\u0142\u0119du dania opozycji prawa weta [15]<\/A> . Pod koniec lipca 2009 r. media liba\u0144skie donios\u0142y, \u017ce Sojusz 14 Marca doszed\u0142 do porozumienia z opozycj\u0105, i\u017c rz\u0105d jedno\u015bci narodowej b\u0119dzie liczy\u0142 30 ministr\u00f3w: 15 z Sojuszu 14 Marca, 10 z opozycji i 5 mianowanych przez prezydenta. Teoretycznie daje to opozycji tylko jedn\u0105 trzeci\u0105 miejsc w gabinecie rz\u0105dowym, nie za\u015b \u201eblokuj\u0105c\u0105 jedn\u0105 trzeci\u0105\u201d (tj. jedna trzecia plus jeden, co umo\u017cliwi\u0142oby wetowanie wa\u017cnych decyzji rz\u0105dowych). R\u00f3wnocze\u015bnie taki uk\u0142ad daje Sojuszowi 14 Marca tylko po\u0142ow\u0119 miejsc w gabinecie, co nie stanowi wi\u0119kszo\u015bci, a wi\u0119c zawsze b\u0119d\u0105 potrzebowali poparcia przynajmniej jednego z pozosta\u0142ych ministr\u00f3w, \u017ceby przeforsowa\u0107 swoje decyzje \u2013 czy to wa\u017cne decyzje (wymagaj\u0105ce wi\u0119kszo\u015bci dw\u00f3ch trzecich), czy zwyk\u0142e decyzje (wymagaj\u0105ce wi\u0119kszo\u015bci ponad 50%). Jednak porozumienie Al-Hariri\u2019ego z opozycj\u0105, obejmuje r\u00f3wnie\u017c umow\u0119, \u017ce jeden z ministr\u00f3w Suleimana b\u0119dzie szyit\u0105 mianowanym za zgod\u0105 Hezbollahu, podczas gdy inny minister Suleimana b\u0119dzie sunnit\u0105 zaaprobowanym przez Al-Hariri\u2019ego. Razem z szyickim ministrem Sulejmana opozycja ma wi\u0119c 11 ministr\u00f3w w gabinecie. Opozycyjne gazety \u201eAl-Akhbar\u201d i \u201eAl-Safir\u201d nazwa\u0142y to \u201ezawoalowan\u0105 blokuj\u0105c\u0105 jedn\u0105 trzeci\u0105\u201d [16]<\/A> . Przez cztery miesi\u0105ce Al-Hariri stara\u0142 si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 porozumienie z opozycj\u0105 w sprawie podzia\u0142u miejsc i tek ministerialnych w rz\u0105dzie jedno\u015bci narodowej, ale ci\u0105gle spotyka\u0142 nowe \u017c\u0105dania i warunki ze strony opozycji, a szczeg\u00f3lnie od Michela Aouna. W ko\u0144cu Al-Hariri zosta\u0142 zmuszony do zaakceptowania wi\u0119kszo\u015bci tych \u017c\u0105da\u0144, najwyra\u017aniej otrzymawszy wyra\u017ane instrukcje od kr\u00f3la saudyjskiego Abdallaha. Lista ust\u0119pstw Al-Hariri\u2019ego jest d\u0142uga. Pocz\u0105tkowo odmawia\u0142 on oddania tek komunikacji i energii przedstawicielom Michela Aouna. Odm\u00f3wi\u0142 tak\u017ce wyznaczenia odchodz\u0105cego ministra komunikacji, Gebrana Bassila, zi\u0119cia Michela Aouna, na stanowisko ministra w nowym gabinecie. P\u00f3\u017aniej jednak wycofa\u0142 si\u0119 z wszystkich pozycji, daj\u0105c tek\u0119 ministra energii Bassilowi i tek\u0119 ministra komunikacji innemu przedstawicielowi Aouna, Charbelowi Nahasowi. Jedynym \u017c\u0105daniem, na kt\u00f3re si\u0119 nie zgodzi\u0142, by\u0142o zatrzymanie Bassila jako ministra komunikacji [18]<\/A> . 1. Wytyczne rz\u0105dowe dotyczace \u201coporu\u201d i broni Hezbollahu <\/B> Oficjalne wytyczne nowego rz\u0105du nie s\u0105 jeszcze naszkicowane; b\u0119d\u0105 negocjowane i ustalone w nadchodz\u0105cym miesi\u0105cu, wed\u0142ug przyj\u0119tej procedury. Jedn\u0105 z nierozwi\u0105zanych spraw jest kwestia broni Hezbollahu, kt\u00f3ra ju\u017c sta\u0142a si\u0119 punktem sporu mi\u0119dzy tymi dwiema stronami. Prowadzona przez Hezbollah opozycja chce, by wytyczne uprawomocni\u0142y dalsze istnienie i dzia\u0142alno\u015b\u0107 ruchu oporu [19]<\/A> . Przyw\u00f3dcy Hezbollahu twierdz\u0105, \u017ce nie zgodz\u0105 si\u0119 na mniej zdecydowane sformu\u0142owanie ni\u017c to, kt\u00f3re pojawi\u0142o si\u0119 w wytycznych dla rz\u0105du Al-Siniory, a kt\u00f3re zosta\u0142o narzucone Sojuszowi 14 Marca [20]<\/A> . Klauzula w tych wytycznych stwierdza\u0142a: \u201eJest prawem Libanu \u2013 liba\u0144skiego narodu, armii i oporu [tj. Hezbollahu] \u2013 wyzwolenie i odzyskanie Shaba Farms, wzg\u00f3rz Kafr Shuba i liba\u0144skiej cz\u0119\u015bci okupowanej wsi Ghajar; obrona Libanu przeciwko ka\u017cdej agresji; i utrzymanie praw [Libanu] do swoich w\u00f3d terytorialnych wszystkimi prawomocnymi i mo\u017cliwymi \u015brodkami\u201d [21]<\/A> . A drugiej strony chrze\u015bcija\u0144scy parlamentarzy\u015bci z Sojuszu 14 Marca wyrazili zastrze\u017cenie do uprawomocniania i popierania przez rz\u0105d istnienia broni Hezbollahu [22]<\/A> . Saad Al-Hariri jak dot\u0105d zachowa\u0142 milczenie w tej sprawie. Liczne ust\u0119pstwa Saada Al-Hariri’ego wobec opozycji odbywaj\u0105 si\u0119 kosztem jego partner\u00f3w w Sojuszu 14 Marca. Partia Kataeb (partia Falangist\u00f3w) Amina Al-Gemayela z jednym tylko ministrem gabinetowym stanowczo domaga\u0142a si\u0119 teki ministra edukacji, ale Al-Hariri odrzuci\u0142 to \u017c\u0105danie, daj\u0105c im zamiast tego sprawy spo\u0142eczne. Spowodowa\u0142o to powa\u017cny kryzys mi\u0119dzy Al-Haririm i t\u0105 parti\u0105, kt\u00f3ra grozi\u0142a, \u017ce opu\u015bci Sojusz 14 Marca lub powstrzyma si\u0119 przed przyst\u0105pieniem do rz\u0105du [25]<\/A> . Ostatecznie biuro polityczne Kataebu wyda\u0142o o\u015bwiadczenie stwierdzaj\u0105ce, \u017ce spos\u00f3b, w jaki stworzony zosta\u0142 rz\u0105d stanowi dyskryminacj\u0119 wobec Kataebu i ignoruje ich [stosunkowe] znaczenie w spo\u0142ecze\u0144stwie i w parlamencie. O\u015bwiadczenie zawiera\u0142o tak\u017ce skarg\u0119, \u017ce Sojusz 14 Marca traci sw\u00f3j jednolity front, oraz wezwanie do reformy wewn\u0105trz tego ruchu i stwierdzenie, \u017ce dop\u00f3ki to si\u0119 nie zdarzy minister Kataebu b\u0119dzie dzia\u0142a\u0107 jak niezale\u017cny minister, nie za\u015b cz\u0142onek bloku wi\u0119kszo\u015bci [26]<\/A> . Cz\u0142onek biura politycznego Kataebu i doradca Amina Al-Gemayela, Sajan Qazi, powiedzia\u0142, \u017ce jego partia wzi\u0119\u0142a \u201eroczny urlop\u201d z Sojuszu 14 Marca, kt\u00f3ry b\u0119dzie trwa\u0142, dop\u00f3ki ruch przeprowadzi reform\u0119 organizacyjn\u0105 i oceni ponownie swoje metody dzia\u0142ania i stanowisko w wielu sprawach. Doda\u0142, \u017ce je\u015bli Sojusz 14 Marca nadal b\u0119dzie dzia\u0142a\u0107 tak, jak to robi dzisiaj, nie przetrwa d\u0142ugo [27]<\/A> . Wydaje si\u0119, \u017ce Sojusz 14 Marca, ruch stworzony w marcu 2005 r. po zab\u00f3jstwie by\u0142ego premiera liba\u0144skiego Rafiqa A-Hariri\u2019ego, kt\u00f3ry by\u0142 u szczytu swojej si\u0142y po wyborach w maju 2005 r., jest teraz w stanie dezintegracji i za\u0142amania. Wyniesiony na fali protest\u00f3w po zab\u00f3jstwie Rafiqa Al-Hariri\u2019ego by\u0142 to ruch \u2013 zwany tak\u017ce Ruchem Niepodleg\u0142o\u015bci \u2013 kt\u00f3ry rozpocz\u0105\u0142 Cedrow\u0105 Rewolucj\u0119, uku\u0142 slogan \u201cwolno\u015b\u0107, suwerenno\u015b\u0107 i niepodleg\u0142o\u015b\u0107\u201d dla Libanu i zako\u0144czy\u0142 30 lat syryjskiej obecno\u015bci w tym kraju, oskar\u017cy\u0142 Syri\u0119 o zab\u00f3jstwo Al-Hariri\u2019ego i rozpocz\u0105\u0142 dwuletni\u0105 kampani\u0119 o ustanowienie mi\u0119dzynarodowego trybuna\u0142u do zbadania tego zab\u00f3jstwa, wezwa\u0142 do rozbrojenia Hezbollahu, odwa\u017caj\u0105c si\u0119 na bezpo\u015bredni\u0105 z nim konfrontacj\u0119. Obecnie, opuszczony przez swoich druzyjskich sojusznik\u00f3w i porzucaj\u0105c swoich chrze\u015bcija\u0144skich sojusznik\u00f3w, nie ma szansy na d\u0105\u017cenie do \u017cadnego z tych cel\u00f3w. W ci\u0105gu kilku nast\u0119pnych dni Saad Al-Hariri ma odwiedzi\u0107 Syri\u0119 i spotka\u0107 si\u0119 z syryjskim prezydentem Al-Assadem. Wed\u0142ug informacji w prasie liba\u0144skiej wizyta odb\u0119dzie si\u0119, gdy tylko parlament liba\u0144ski zatwierdzi nowy rz\u0105d [29]<\/A> . Wizyta ma \u017cywotne znaczenie, poniewa\u017c symbolizuje koniec czteroletniego okresu, w kt\u00f3rym Sojusz 14 Marca Al-Hariri\u2019ego reprezentowa\u0142 antysyryjski ob\u00f3z w Libanie. Niemal ca\u0142kowicie zlikwiduje opozycj\u0119 wobec Syrii w Libanie, z mo\u017cliwym wyj\u0105tkiem partii chrze\u015bcija\u0144skich w Sojuszu 14 Marca, takich jak Si\u0142y Liba\u0144skie Samira Geagey. Tak wi\u0119c Liban powr\u00f3ci do ery, w kt\u00f3rej Syria mia\u0142a decyduj\u0105cy wp\u0142yw na wszystkie sprawy liba\u0144skie. 12 listopada 2009 r., kilka zaledwie dni po ustanowieniu rz\u0105du liba\u0144skiego, prezydent Suleiman odwiedzi\u0142 Syri\u0119 i spotka\u0142 si\u0119 z Assadem \u201c\u017ceby mu podzi\u0119kowa\u0107 za pozytywn\u0105 rol\u0119 Syrii i pomoc w przezwyci\u0119\u017ceniu przeszk\u00f3d dla ustanowienia rz\u0105du\u201d [30]<\/A> . Innymi s\u0142owy, wizyta Suleimana, kt\u00f3ra mia\u0142a miejsce kilka godzin zaledwie przed wyjazdem Assada do Pary\u017ca, \u017ceby spotka\u0107 si\u0119 z prezydentem Sarkozym, mia\u0142a przedstawi\u0107 Francji i Zachodowi now\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, w kt\u00f3rej Syria dyktuje warunki w Libanie. Nicolas Nassif wyrazi\u0142 to w artykule z 14 listopada 2009 r.: \u201eJedynym celem wizyty Suleimana w Syrii by\u0142o podkre\u015blenie [faktu], \u017ce Syria odzyska\u0142a swoj\u0105 rol\u0119 w Libanie. Dla areny mi\u0119dzynarodowej jest [obecnie] jasne, \u017ce tylko Syria u\u0142atwia\u0142a [ustanowienie rz\u0105du], podczas gdy wszystkie [partie] liba\u0144skie zachowywa\u0142y si\u0119 z uporem, stawia\u0142y warunki i marnowa\u0142y czas. Raz jeszcze staje si\u0119 jasne dla areny mi\u0119dzynarodowej, \u017ce tajemnica stabilno\u015bci Libanu, liba\u0144skiego re\u017cimu i liba\u0144skich polityk\u00f3w le\u017cy w r\u0119kach s\u0105siedniego kraju [tj. Syrii]\u201d [31]<\/A> . Liba\u0144ska opozycja przedstawia wynik negocjacji w sprawie sk\u0142adu rz\u0105du jako swoje zwyci\u0119stwo i jako pora\u017ck\u0119 Sojuszu 14 Marca. Wed\u0142ug \u201eAl-Akhbar\u201d ostateczny sk\u0142ad rz\u0105du stanowi zwyci\u0119stwo Michela Aouna nad Sojuszem 14 Marca i pozbawia znaczenia zwyci\u0119stwo wyborcze Sojuszu w czerwcowych wyborach parlamentarnych. Nicolas Nassif napisa\u0142: \u201cPo miesi\u0105cach negocjacji, by zbudowa\u0107 rz\u0105d, opozycja wy\u0142oni\u0142a si\u0119 zadowolona z dw\u00f3ch rzeczy. Pierwsz\u0105 jest [jej sukces] w narzuceniu [Sojuszowi 14 Marca], jak to widzi, de facto<\/I> partnerstwa w rz\u0105dzie przez podzielenie go na 15:10:5 \u2013 co, w rzeczywisto\u015bci, daje opozycji blokuj\u0105ca jedn\u0105 trzeci\u0105 (\u2026) \u2013 i przez ca\u0142kowite przekre\u015blenie wynik\u00f3w wybor\u00f3w parlamentarnych oraz stworzenie stanu r\u00f3wnowagi mi\u0119dzy przegranymi i wygranymi w tych wyborach i wprowadzenia ich do jednego rz\u0105du. Drug\u0105 rzecz\u0105 [kt\u00f3ra cieszy opozycj\u0119] s\u0105 teki ministerialne, kt\u00f3re uda\u0142o jej si\u0119 uzyska\u0107 (\u2026) uda\u0142o jej si\u0119 [bowiem] zdoby\u0107 zestaw wa\u017cnych tek, takich jak sprawy zagraniczne, zdrowie, komunikacja, energia i przemys\u0142. To w \u017cadnym razie nie odzwierciedla wynik\u00f3w wybor\u00f3w parlamentarnych, kt\u00f3re wygra\u0142 Sojusz 14 Marca\u201d [34]<\/A> [1]<\/A> \u201cAl-Akhbar\u201d (Liban), 14 listopada 2009. [2]<\/A> W mowie 15 maja 2009 skierowanej do Sojuszu 14 Marca sekretarz generalny Hezbollahu Hassan Nasrallah opisa\u0142 7 maja jako \u201cwspania\u0142y dzie\u0144 w historii oporu\u201d i doradzi\u0142 Sojuszowi 14 Marca, by o tym nie zapomina\u0142. www.moqawama.org, 15maja 2009. Dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej Nasrallah powiedzia\u0142: \u201eWszyscy powinni wiedzie\u0107, \u017ce to, co zrobili\u015bmy 7 maja, by\u0142o tylko [ma\u0142\u0105 pr\u00f3bk\u0105 tego, co mo\u017cemy zrobi\u0107]. Mo\u017cemy odwr\u00f3ci\u0107 10 sto\u0142\u00f3w, a nie [tylko] jeden\u201d. \u201eAl-Akhbar\u201d (Liban), 27 lipca 2009. [3]<\/A> Parlamentarzysta Sami Al-Gemayel z partii Kataeb (partii Falangi) powiedzia\u0142 8 listopada 2009: \u201cGdyby nie bro\u0144 i gro\u017aby Hezbollahu [\u017ce jej u\u017cyje] nie zdecydowaliby\u015bmy si\u0119 na sformowanie [tego] rz\u0105du. Premier [Saad Al-Hariri], wybra\u0142 t\u0119 opcj\u0119, poniewa\u017c jest lepsza ni\u017c wojna domowa”. www.nowlwbanon.com, 9 listopada 2009. Parlamentarzysta Butrous Harb z Sojuszu 14 Marca powiedzia\u0142, \u017ce ruch zgodzi\u0142 si\u0119 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z opozycj\u0105 \u201caby nie wci\u0105gn\u0105\u0107 Libanu w nowy 7 maja i z obawy przed mo\u017cliwym u\u017cyciem broni [przez Hezbollah] i przed wojn\u0105 domow\u0105”. \u201eAl-Mustaqbal\u201d (Liban), 5 listopada 2009. [4]<\/A> \u201cAl-Akhbar\u201d (Liban), 29 czerwca 2009. [5]<\/A> W dniu wybor\u00f3w Suleiman oznajmi\u0142, \u017ce nast\u0119pny rz\u0105d b\u0119dzie rz\u0105dem jedno\u015bci narodowej (\u201cAl-Mustaqbal\u201d, Liban, 8 czerwca 2009), i nast\u0119pnie powtarza\u0142 to przy licznych okazjach (\u201eAl-Akhbar\u201d, Liban, 12 czerwca 2009, 3 lipca 2009, 13lipca 2009, 29 pa\u017adziernika 2009). [6]<\/A> Patrz MEMRI Special Dispatch No. 2383, „Walid Jumblatt in Closed-Door Meeting with Druze Sheikhs: We Have No Choice But to Coexist with the Shi’ites,” 5 czerwca 2009, http:\/\/www2.memri.org\/bin\/articles.cgi?Page=archives&Area=sd&ID=SP238309<\/A> . [7]<\/A> \u201cAl-Safir\u201d (Liban), 7 sierpnia 2009. Patrz MEMRI Specjalny komunikat Nr 2650, \u201cPrzyw\u00f3dca liba\u0144skich Druz\u00f3w Walid Jumblatt: Slogany Sojuszu 14 Marca zu\u017cy\u0142y si\u0119\u201d 16 listopada 2009, http:\/\/www2.memri.org\/bin\/polish\/latestnews.cgi?ID=SD265009<\/A> . [8]<\/A> W sierpniu 2009 r., by\u0142y cz\u0142onek liba\u0144skiego parlamentu Wiam Wahhab, kt\u00f3ry znany jest ze swoich \u015bcis\u0142ych zwi\u0105zk\u00f3w z Syri\u0105, odwiedzi\u0142 Damaszek, gdzie spotka\u0142 si\u0119 z zast\u0119pc\u0105 Baszira Al-Assada, Faroukiem Al-Sharem, i omawia\u0142 z nim spraw\u0119 zwi\u0105zk\u00f3w Jumblatta z Syri\u0105. Po spotkaniu Wahhab powiedzia\u0142, \u017ce kierownictwo syryjskie docenia stanowisko Jumblatta i \u017ce bramy Syrii s\u0105 zawsze dla niego otwarte. \u201eAl-Mustaqbal\u201d (Liban), 6 sierpnia 2009. 13 listopada 2009, Jumblatt og\u0142osi\u0142 sw\u00f3j zamiar odwiedzenia Syrii po tym, jak premier liba\u0144ski Saad Al-Hariri odwiedzi ten kraj. Jumblatt powiedzia\u0142, \u017ce czeka na sygna\u0142 z Syrii, i\u017c s\u0105 gotowi go przyj\u0105\u0107. \u201cAl-Safir\u201d (Liban), 14 listopada 2009. [9]<\/A> \u201cAl-Akhbar\u201d (Liban), 29 czerwca 2009. [10]<\/A> \u201cAl-Akhbar\u201d (Liban), 14 listopada 2009. [11]<\/A> \u201cAl-Akhbar\u201d (Liban), 2 listopada 2009. Patrz MEMRI Specjalny komunikat Nr 2461, „Prezes zarz\u0105du pro-syryjskiej gazety liba\u0144skiej pisze o szczycie Assad-Abdallah”, 10 listopada 2009,http:\/\/www2.memri.org\/bin\/polish\/latestnews.cgi?ID=SD264109<\/A> . [12]<\/A> \u201cAl-Safir\u201d, \u201dAl-Akhbar\u201d (Liban), 6 listopada 2009. [13]<\/A> \u201cAl-Akhbar\u201d (Liban), 7 listopada 2009. [14]<\/A> \u201cAl-Riyadh\u201d (Arabia Saudyjska), 13 pa\u017adziernika 2009. Dwa dni p\u00f3\u017aniej Al-Sudairi opublikowa\u0142 artyku\u0142, w kt\u00f3rym wycofa\u0142 si\u0119 z tego stanowiska i przeprosi\u0142. Patrz\u0105c wstecz jednak przepowiednia Al-Sudairi\u2019ego mo\u017ce stopniowo sprawdza\u0107 si\u0119. Patrz MEMRI Specjalny komunikat Nr 2595, Redaktor naczelny „Al-Riyadh”: „Dlaczego Liban nie mia\u0142by powr\u00f3ci\u0107 do Syrii?”, 14 pa\u017adziernika 2009, http:\/\/www2.memri.org\/bin\/polish\/articles.cgi?Page=archives&Area=sd&ID=SP259509<\/A>; MEMRI Specjalny komunikat Nr 2598, Redaktor naczelny „Al-Riyadh” wycofuje wezwanie do oddania Libanu Syrii\u201d, 15 pa\u017adziernika 2009, http:\/\/www2.memri.org\/bin\/polish\/articles.cgi?Page=archives&Area=sd&ID=SP259809<\/A> . [15]<\/A> Liba\u0144ska gazeta \u201cAl-Mustaqbal\u201d, kt\u00f3rej w\u0142a\u015bcicielem jest Saad Al-Hariri, stwierdzi\u0142a 15 lutego 2009 r. w artykule redakcyjnym: „Sojusz 14 Marca sprzeciwia si\u0119 zasadzie \u2018blokuj\u0105cej jednej trzeciej\u2019, i nie zgodzi si\u0119 na zastosowanie jej w rz\u0105dzie, kt\u00f3ry zostanie utworzony po wyborach, poniewa\u017c uwa\u017ca j\u0105 za \u2018wstr\u0119tny wynalazek\u2019(…) Je\u015bli Sojusz 14 Marca znowu wygra [wybory], nie przyzna [opozycji] udzia\u0142u w rz\u0105dzie i nie przyzna nikomu blokuj\u0105cej jednej trzeciej.” [16]<\/A> \u201cAl-Safir\u201d (Liban), 27-28 lipca 2009; \u201cAl-Akhbar\u201d (Liban), 30 lipca 2009. [17]<\/A> Nassif ujawni\u0142 tak\u017ce, \u017ce formu\u0142a 15-10-5 by\u0142a propozycj\u0105 Saudyjczyk\u00f3w uczynion\u0105 Syryjczykom podczas ich rozm\u00f3w w czerwcu-lipcu 2009. \u201cAl-Akhbar\u201d (Liban), 30 lipca 2009; 1 sierpnia 2009. [18]<\/A> \u201cAl-Hayat\u201d (Londyn), 14 sierpnia 2009; \u201cAl-Sharq Al-Awsat\u201d (Londyn), 15 sierpnia 2009, 1 pa\u017adziernika 2009; \u201cAl-Safir\u201d (Liban), 2-3 listopada 2009; www.nowlwbanon.com, 2 listopada 2009. Po otrzymaniu tek komunikacji i energii Michel Aoun zacz\u0105\u0142 domaga\u0107 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c tek ekonomii i spraw spo\u0142ecznych. Syria jednak, kt\u00f3ra najwyra\u017aniej postanowi\u0142a przyspieszy\u0107 formowanie rz\u0105du przed wizyt\u0105 Assada w Pary\u017cu, poinstruowa\u0142a Aouna, by przesta\u0142 tego \u017c\u0105da\u0107. \u201eAl-Safir\u201d (Liban), 4 listopada 2009. 6 listopada, na kilka dni przed og\u0142oszeniem nowego rz\u0105du, liba\u0144skie media poinformowa\u0142y, \u017ce kilku wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w Aouna powr\u00f3ci\u0142o z Damaszku, wszyscy z tym samym przes\u0142aniem, a mianowicie, \u017ce Syria chce, by rz\u0105d zosta\u0142 formalnie ustanowiony w ci\u0105gu kilku dni. www.nowlebanon.com, \u201eAl-Liwa\u201d (Liban), 6 listopada 2009. [19]<\/A> www.elaph.com<\/A>, 10 listopada 2009. [20]<\/A> Minister Muhammad Fneish z Hezbollahu powiedzia\u0142, \u017ce nie istnieje \u201c\u017cadna potrzeba dyskutowania wytycznych rz\u0105du\u201d, poniewa\u017c kwestia ruchu oporu i jego broni „by\u0142y [ju\u017c poruszone] w wytycznych poprzednich rz\u0105d\u00f3w, co do kt\u00f3rych zgodzono si\u0119 i [dzisiaj] w \u017cadnym wypadku nie mo\u017cemy zgodzi\u0107 si\u0119 na mniej ni\u017c to, co pojawi\u0142o si\u0119 w wytycznych poprzednich rz\u0105d\u00f3w”. www.nowlebanon.com<\/A>, 9 listopada 2009. [21]<\/A> \u201cAl-Mustaqbal\u201d, \u201cAl-Akhbar\u201d (Liban), 2 sierpnia 2008; \u201cAl-Mustaqbal\u201d (Liban), 6 sierpnia 2008. [22]<\/A> Na przyk\u0142ad parlamentarzysta z partii Kataeb, Sami Al-Gemayel, powiedzia\u0142: „Ca\u0142kowicie nie wchodzi w rachub\u0119, by wytyczne rz\u0105du nadawa\u0142y legalno\u015b\u0107 [broni Hezbollahu]\u201d. www.nowlebanon.com, 9 listopada 2009. Przewodnicz\u0105cy zarz\u0105du \u201eAl-Akhbar\u201d Ibrahim Al-Amin oceni\u0142, \u017ce chrze\u015bcijanie w Sojuszu 14 Marca przyjm\u0105 takie stanowisko i za\u017c\u0105daj\u0105 ponownej debaty o broni Hezbollahu jako cz\u0119\u015bci dialogu narodowego. Jego zdaniem jednak znajd\u0105 si\u0119 osamotnieni w tym boju, poniewa\u017c Jumblatt nie b\u0119dzie ich d\u0142u\u017cej popiera\u0142; ponadto tak\u017ce Saad Al-Hariri nie b\u0119dzie w stanie nalega\u0107 na to \u017c\u0105danie, poniewa\u017c \u201cnawet je\u015bli zgadza si\u0119 z nimi, wie, \u017ce cen\u0105 opozycji za przyst\u0105pienie do rz\u0105du jest co\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko teki i ministrowie (\u2026)\u201d \u201eAl-Akhbar\u201d (Liban), 10 listopada 2009. [23]<\/A> \u201cAl-Safir\u201d (Liban), 17 listopada 2009. [24]<\/A> \u201dAl-Akhbar\u201d (Liban), 17 listopada 2009. [25]<\/A> \u201cAl-Akhbar\u201d (Liban), 9 listopada 2009; \u201dAl-Akhbar\u201d, \u201dAl-Nahar\u201d (Liban), 10 listopada 2009. [26]<\/A> \u201cAl-Mustaqbal\u201d (Liban), 12 listopada 2009. [27]<\/A> \u201cAl-Sharq Al-Awsat\u201d (Londyn), 13 listopada 2009. [28]<\/A> \u201cKayhan\u201d (Iran), 14 listopada 2009; \u201dAl-Watan\u201d (Syria), \u201dAl-Akhbar\u201d (Liban), 16 listopada 2009. [29]<\/A> \u201cAl-Safir\u201d (Liban), 14 listopada 2009. [30]<\/A> \u201cAl-Akhbar\u201d (Liban), 13 listopada 2009. [31]<\/A> \u201dAl-Akhbar\u201d (Liban), 14 listopada 2009. [32]<\/A> 14 i 15 listopada 2009, gazety liba\u0144skie i syryjskie poinformowa\u0142y o rych\u0142ej wizycie Saada Al-Hariri\u2019ego, Walida Jumblatta i Michela Aouna w Syrii. \u201eAl-Safir\u201d (Liban), 14 listopada 2009; \u201cAl-Watan\u201d (Syria), 15 listopada 2009. [33]<\/A> \u201dAl-Watan\u201d (Syria), 17 listopada 2009. [34]<\/A> \u201cAl-Akhbar\u201d (Liban), 7 listopada 2009.
\n
\n
\nCo prowadzi\u0142o Sojusz 14 Marca od zwyci\u0119stwa wyborczego do politycznej pora\u017cki i rozpadu <\/B>
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\nWolta Jumblatta wywiera nies\u0142ychany wp\u0142yw na scen\u0119 polityczn\u0105 w Libanie, szczeg\u00f3lnie w nast\u0119pstwie wybor\u00f3w parlamentarnych z czerwca 2009. Dzisiaj Jumblatt m\u00f3wi, \u017ce nie jest zawi\u0105zany z Sojuszem 14 Marca, ale r\u00f3wnocze\u015bnie podkre\u015bla swoje poparcie dla przyw\u00f3dcy frakcji Al-Mustaqbal, Saada Al-Hariri\u2019ego i twierdzi, \u017ce jest cz\u0119\u015bci\u0105 parlamentarnego bloku wi\u0119kszo\u015bci. Te stwierdzenia jednak s\u0105 bez znaczenia, poniewa\u017c Jumblatt przy swoim nowych sojuszach i trosce o prze\u017cycie sekty Druz\u00f3w prawdopodobnie przyjmie pogl\u0105d Hezbollahu i opozycji w ka\u017cdym g\u0142\u00f3wnym g\u0142osowaniu parlamentarnym lub rz\u0105dowym. Istotnie, w ostatnich miesi\u0105cach wydaje si\u0119, \u017ce Jumblatt zbli\u017ca si\u0119 do opozycji, a szczeg\u00f3lnie do Hezbollahu i popiera stanowisko i \u017c\u0105dania tego ruchu. W konsekwencji polityczna wolta Jumblatta ca\u0142kowicie zneutralizowa\u0142a Sojusz 14 Marca jako wi\u0119kszo\u015b\u0107 parlamentarn\u0105 i pozbawi\u0142a znaczenia ich zwyci\u0119stwo wyborcze.
\n
\n4. Porzucenie Sojuszu 14 Marca przez Arabi\u0119 Saudyjsk\u0105 na rzecz Syrii <\/B>
\n
\n
\n
\nNa pocz\u0105tku by\u0142o ewidentne, \u017ce Arabia Saudyjska stoi za swoimi sojusznikami w Libanie, by zabezpieczy\u0107 ich zwyci\u0119stwo wyborcze i promowa\u0107 ich \u017c\u0105dania. Tak wi\u0119c na przyk\u0142ad \u017c\u0105dania Arabii Saudyjskiej, jak je wypowiada\u0142a w dialogu saudyjsko-syryjskim, pokrywa\u0142y si\u0119 z \u017c\u0105daniami Sojuszu 14 Marca. Obejmowa\u0142y one wyznaczenie granicy syryjsko-liba\u0144skiej, rezygnacja opozycji z \u017c\u0105dania \u201cblokuj\u0105cej jednej trzeciej\u201d w gabinecie i zniesienie syryjsko-liba\u0144skiej Rady Najwy\u017cszej. Syria, ze swojej strony, odm\u00f3wi\u0142a zgody na te \u017c\u0105dania [9]<\/A> . Wydaje si\u0119 jednak, \u017ce rozw\u00f3j regionalny na Bliskim Wschodzie \u2013 rosn\u0105ca si\u0142a Iranu; zagro\u017cenie Arabii Saudyjskiej z po\u0142udnia przez szyit\u00f3w jeme\u0144skich wspieranych przez Iran; wysi\u0142ki prezydenta Obamy, by osi\u0105gn\u0105\u0107 porozumienie z Iranem, marginalizuj\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie Arabi\u0119 Saudyjsk\u0105 i ob\u00f3z arabskich sunnit\u00f3w; oraz konsolidacja re\u017cimu szyit\u00f3w w Iranie \u2013 wszystko to prowadzi\u0142o Arabi\u0119 Saudyjsk\u0105 do wniosku, \u017ce powinna wzm\u00f3c dialog i zbli\u017cenie z Syri\u0105. W konsekwencji wywiera\u0142a naciski na Sojusz 14 Marca, by poczyni\u0142 ust\u0119pstwa w uk\u0142adzie, kt\u00f3ry raz jeszcze odda\u0142by Liban pod syryjsk\u0105 kontrol\u0119.
\n
\n14 listopada publicysta Nicolas Nassif ujawni\u0142, \u017ce podczas szczytu 7-8 pa\u017adziernika 2009 r. mi\u0119dzy syryjskim prezydentem Baszirem Al-Assadem i kr\u00f3lem Abdullahem ten ostatni wyrazi\u0142 pragnienie, by Syria odzyska\u0142a swoj\u0105 uprzedni\u0105 rol\u0119 w Libanie. Wed\u0142ug Nassifa po tym szczycie Assad wywiera\u0142 naciski na swoich sojusznik\u00f3w w liba\u0144skiej opozycji i przyspieszy\u0142 utworzenie rz\u0105du w Libanie [10]<\/A> .
\n
\nPonadto Ibrahim Al-Amin, prezes zarz\u0105du \u201cAl-Akhbar\u201d opublikowa\u0142 niedawno artyku\u0142, w kt\u00f3rym twierdzi\u0142, \u017ce po pa\u017adziernikowym szczycie kr\u00f3l Abdallah stanowczo wyja\u015bni\u0142 Saadowi Al-Hariri\u2019emu, \u017ce musi przyspieszy\u0107 tworzenie rz\u0105du i musi p\u00f3j\u015b\u0107 na ust\u0119pstwa, podczas gdy Assad r\u00f3wnie jasno powiedzia\u0142 swoim sprzymierze\u0144com, \u017ce nie oczekuje od nich \u017cadnych ust\u0119pstw [11]<\/A> . 6 listopada 2009 r. \u201eAl-Safir\u201d i \u201eAl-Akhbar\u201d poinformowa\u0142y, \u017ce prezydent Assad poprosi\u0142 kr\u00f3la Abdallaha, by przekona\u0142 Al-Hariri\u2019ego do oddania teki energii Michelowi Aounowi [12]<\/A> . 7 listopada 2009 r. Ibrahim Al-Amin napisa\u0142, \u017ce syn kr\u00f3la, ksi\u0105\u017c\u0119 Abd Al-Aziz bin Abdallah naciska\u0142 na Saada Al-Hariri\u2019ego, by da\u0142 teki telekomunikacji i energii Michelowi Aounowi [13]<\/A> .
\n
\nKolejnym naciskiem Arabii Saudyjskiej na Saada Al-Hariri\u2019ego, kt\u00f3ry upar\u0142 si\u0119 i odm\u00f3wi\u0142 poddania si\u0119 \u017c\u0105daniom opozycji, by\u0142 artyku\u0142 opublikowany 13 pa\u017adziernika 2009 r. przez redaktora naczelnego saudyjskiej gazety rz\u0105dowej \u201cAl-Riyadh\u201d, Turki Al-Sudari\u2019ego. W artykule tym napisa\u0142 on, \u017ce chroniczny brak stabilno\u015bci, na kt\u00f3ry cierpi Liban, mo\u017ce zosta\u0107 z\u0142agodzony przez powr\u00f3t Libanu do Syrii, od kt\u00f3rej zosta\u0142 oderwany przez imperia kolonialne w porozumieniu Sykes-Pikot [14]<\/A> .
\n
\nUst\u0119pstwa uczynione przez Sojusz 14 Marca <\/B>
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\nPublicysta Nicolas Nassif opublikowa\u0142 dwa artyku\u0142y stwierdzaj\u0105ce, \u017ce ci\u0105g\u0142a wa\u017cno\u015b\u0107 Porozumienia z Doha \u2013 kt\u00f3re da\u0142o opozycji blokuj\u0105c\u0105 jedn\u0105 trzeci\u0105 i zmusi\u0142o do niej Sojusz 14 Marca \u2013 zachowa istniej\u0105c\u0105 r\u00f3wnowag\u0119 si\u0142 w Libanie mimo wynik\u00f3w wybor\u00f3w. Doda\u0142, \u017ce obie strony wiedz\u0105, i\u017c sk\u0142ad rz\u0105du \u201eb\u0119dzie ustalony nie przez wyniki wybor\u00f3w ani przez [polityczna r\u00f3wnowag\u0119 si\u0142] mi\u0119dzy wi\u0119kszo\u015bci\u0105 a mniejszo\u015bci\u0105, ale przez r\u00f3wnowag\u0119 si\u0142 na ulicach\u201d [17]<\/A> .
\n
\n3. Kapitulacja Sojuszu 14 Marca wobec wi\u0119kszo\u015bci \u017c\u0105da\u0144 Aouna dotycz\u0105cych podzia\u0142u tek ministerialnych <\/B>
\n
\n
\n
\nNierozwi\u0105zane sprawy<\/B>
\n
\n
\n
\n
\n17 listopada 2009 r. gazeta \u201cAl-Safir\u201d donios\u0142a, \u017ce Komitet Wytycznych Rz\u0105dowych ju\u017c postanowi\u0142 przyj\u0105\u0107 klauzul\u0119 dotycz\u0105c\u0105 ruchu oporu i jego broni, kt\u00f3ra ukaza\u0142a si\u0119 w wytycznych poprzedniego rz\u0105du i kt\u00f3ra legitymizuje dzia\u0142alno\u015b\u0107 ruchu oporu Hezbollahu [23]<\/A> . Publicysta \u201eAl-Akhbar\u201d Nicolas Nassif napisa\u0142, \u017ce ta decyzja potwierdza raz jeszcze, i\u017c strony w Libanie \u201ezgodzi\u0142y si\u0119 na przed\u0142u\u017cenie Porozumienia z Doha. Jest to [tak\u017ce] dalszy dow\u00f3d, \u017ce Porozumienie z Doha jest nadal g\u0142\u00f3wnym, lub wr\u0119cz jedynym, dokumentem, kt\u00f3ry ma wa\u017cno\u015b\u0107 i mo\u017ce zachowa\u0107 wewn\u0119trzn\u0105 r\u00f3wnowag\u0119 si\u0142 stworzon\u0105 przez wydarzenia 7 maja 2008 r. \u2013 [r\u00f3wnowag\u0119 si\u0142], kt\u00f3r\u0105 Porozumienie z Doha reguluje i [utrwala przez] zmuszenie wszystkich element\u00f3w [w Libanie] do honorowania go i przestrzegania (\u2026)\u201d [24]<\/A>
\n
\n2. Status Sojuszu 14 Marca po rozpadzie <\/B>
\n
\n
\n
\nSyryjska gazeta \u201cAl-Watan\u201d, ira\u0144ska \u201cKayhan\u201d i liba\u0144ska \u201cAl-Akhbar\u201d \u015bwi\u0119towa\u0142y ustanowienie nowego rz\u0105du liba\u0144skiego, jako odzwierciedlenie dezintegracji i ca\u0142kowitego za\u0142amania si\u0119 Sojuszu 14 Marca [28]<\/A> .
\n
\n3. Przywr\u00f3cona hegemonia Syrii w Libanie<\/B>
\n
\n
\n
\nTeraz, kiedy istnieje ju\u017c rz\u0105d, oczekuje si\u0119, \u017ce wielu liba\u0144skich polityk\u00f3w odwiedzi Syri\u0119 i spotka si\u0119 z prezydentem Assadem, rozumiej\u0105c, \u017ce Syria odzyska\u0142a decyduj\u0105c\u0105 rol\u0119 w Libanie [32]<\/A> .
\n
\nWed\u0142ug artyku\u0142u w syryjskiej gazecie \u201cAl-Watan\u201d wizyta Saada Al-Hariri\u2019ego w Syrii zostanie uznana za punkt zwrotny i b\u0119dzie mia\u0142a bezpo\u015brednie konsekwencje, odczuwalne na ka\u017cdym poziomie. Gazeta stwierdza, \u017ce po tej wizycie \u201erz\u0105dy Al-Hariri\u2019ego b\u0119d\u0105 silne i stabilne dzi\u0119ki obj\u0119ciom i ochronie, jakie otrzyma z Damaszku\u201d. Gazeta zauwa\u017ca tak\u017ce, \u017ce obecny rz\u0105d odzwierciedla niezwykle delikatn\u0105 r\u00f3wnowag\u0119 si\u0142 mi\u0119dzy koalicj\u0105 a opozycj\u0105, istnieje wi\u0119c niebezpiecze\u0144stwo, \u017ce rz\u0105d Al-Hariri\u2019ego b\u0119dzie zak\u0142adnikiem politycznej sk\u0142onno\u015bci do podzia\u0142\u00f3w. Jednak wizyta Al-Hariri\u2019ego w Damaszku \u201emo\u017ce przynie\u015b\u0107 zmian\u0119 regu\u0142 gry i poprawi\u0107 pozycj\u0119 rz\u0105du i jego przyw\u00f3dcy. Po wizycie [Al-Hariri\u2019ego] sytuacja polityczna w Libanie nie pozostanie taka sama, ani nie pozostan\u0105 silne podzia\u0142y (\u2026) w rz\u0105dzie (\u2026) Ponadto rz\u0105d [Al-Hariri\u2019ego] b\u0119dzie stabilniejszy i wydajniejszy (\u2026)\u201d Artyku\u0142 m\u00f3wi dalej, \u017ce wizyta Al-Hariri\u2019ego w Damaszku obwie\u015bci now\u0105 faz\u0119 w stosunkach syryjsko-liba\u0144skich, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 g\u0142\u0119bsze, i \u017ce ta wizyta ma r\u00f3wnie\u017c znaczenie dla regionalnego statusu Libanu, \u201eponiewa\u017c Syria ju\u017c zademonstrowa\u0142a swoj\u0105 regionaln\u0105 obecno\u015b\u0107 i jest to bardzo wa\u017cne dla Libanu, poniewa\u017c Syria jest najwi\u0119kszym stronnikiem spraw [Libanu]\u201d [33]<\/A> .
\n
\nLiba\u0144ska opozycja \u015bwi\u0119tuje zwyci\u0119stwo; sk\u0142ad rz\u0105du pozbawia znaczenia wyniki wybor\u00f3w parlamentarnych <\/B>
\n
\n
\n
\nW podobnym tonie pisze Ibrahim Al-Amin, \u017ce spos\u00f3b ustanowienia rz\u0105du i wolt\u0119 Walida Jumblatta mo\u017cna podsumowa\u0107 jednym zdaniem: \u201c\u017begnaj 7 czerwca 2009 r.\u201d [35]<\/A> .
\n
\n*H. Varulkar pracownikiem naukowym MEMRI<\/I>
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\nArtyku\u0142 redakcyjny \u201cAl-Mustaqbal\u201d z nast\u0119pnego dnia stwierdzi\u0142: „Blokuj\u0105c\u0105 jedn\u0105 trzeci\u0105 wymuszono [na Sojuszu 14 Marca] u\u017cywaj\u0105c nacisku militarnej przewagi [Hezbollahu], co pokaza\u0142a jego milicja 7 maja (\u2026) Kiedy Sojusz 14 Marca zgodzi\u0142 si\u0119 na [zasad\u0119], by\u0142 to najtrudniejszy moment [w historii] tego ruchu i by\u0142 to b\u0142\u0105d (\u2026) By\u0142o jednak jasne, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 zgadza si\u0119 [na t\u0119 zasad\u0119 tyko] jako na tymczasow\u0105 taktyk\u0119 (\u2026) a\u017c do wybor\u00f3w parlamentarnych (\u2026) Ruch Niepodleg\u0142o\u015bci [tj. Sojusz 14 Marca] sprzeciwia si\u0119 temu [mechanizmowi] z zasady (\u2026) Od teraz nie b\u0119dzie \u017cadnej blokuj\u0105cej jednej trzeciej, niezale\u017cnie od wynik\u00f3w wybor\u00f3w (\u2026)\u201d \u201eAl-Mustaqbal\u201d (Liban), 16 lutego 2009.
\nW wywiadzie dla Orbit TV, Saad Al-Hariri powiedzia\u0142, \u017ce celem blokuj\u0105cej jednej trzeciej jest sparali\u017cowanie pa\u0144stwa [liba\u0144skiego]. \u201eAl-Mustaqbal\u201d (Liban), 7 maja 2009.
\nTrzy tygodnie przed wyborami sekretariat generalny Sojuszu 14 Marca wyda\u0142 komunikat stwierdzaj\u0105cy, \u017ce pr\u00f3ba opozycji zachowania blokuj\u0105cej jednej trzeciej w nast\u0119pnym rz\u0105dzie jest pr\u00f3b\u0105 zlikwidowania liba\u0144skiego [modelu] demokracji. \u201eAl-Mustaqbal\u201d (Liban), 14 maja 2009.
\n
\n
\n
\nPrzypomina to rozw\u00f3j wydarze\u0144 po porozumieniu z Doha z maja 2008 r. Po decyzji, b\u0119d\u0105cej cz\u0119\u015bci\u0105 porozumienia, \u017ce zostanie stworzony rz\u0105d jedno\u015bci narodowej z Fuadem Al-Sinior\u0105 na czele, dwie strony sp\u0119dzi\u0142y oko\u0142o sze\u015bciu tygodni, k\u0142\u00f3c\u0105c si\u0119 o sk\u0142ad tego nowego rz\u0105du. Porozumienie osi\u0105gni\u0119to 11 lipca 2009 r., zaledwie na jeden dzie\u0144 przed wyjazdem syryjskiego prezydenta Assada do Francji, na Szczyt \u015ar\u00f3dziemnomorski. \u201eAl-Mustaqbal\u201d (Liban), 12 lipca 2008.
\nBy\u0142y redaktor naczelny gazety \u201cAl-Sharq Al-Awsat\u201d, a obecnie dyrektor generalny Al-Arabiya, Abd Al-Rahman Al-Rashed, napisa\u0142 w\u00f3wczas: „Rozwini\u0119cie [przez Francj\u0119] czerwonego dywanu dla [Assada] nie by\u0142o przypadkowym dzia\u0142aniem, ale by\u0142o wynikiem szeregu inicjatyw [jakie rozpocz\u0105\u0142] w ostatnich dw\u00f3ch miesi\u0105cach, kt\u00f3re [Francja] uzna\u0142a za dobry pow\u00f3d, by zaprosi\u0107 go i otworzy\u0107 mu bramy Pa\u0142acu Elizejskiego (\u2026) W istocie Syria wykazuje znaczn\u0105 pomys\u0142owo\u015b\u0107: tworzy kryzysy, [po czym] je rozwi\u0105zuje. Odciski jej palc\u00f3w mo\u017cna odkry\u0107 w Bejrucie, Doha i Gazie. [7 maja 2009 r.] partner Syrii, Hezbollah, zaj\u0105\u0142 Bejrut, \u017ceby Syria mog\u0142a interweniowa\u0107 i powstrzyma\u0107 go. [Podobnie] sojusznicy Syrii w liba\u0144skiej opozycji odm\u00f3wili wybrania Michela Suleimana na prezydenta, chocia\u017c by\u0142 uzgodnionym kandydatem, [po to tylko], by Damaszek m\u00f3g\u0142 interweniowa\u0107 i by mo\u017cna by\u0142o og\u0142osi\u0107 Suleimana [jako nast\u0119pnego prezydenta] podczas ceremonii [podpisywania Porozumienia z Doha]. W Gazie sojusznik Syrii, Hamas, podni\u00f3s\u0142 poziom przemocy przeciwko Izraelowi, \u017ceby [Damaszek] m\u00f3g\u0142 rozkaza\u0107 zatrzymanie go. [Niedawno Damaszek] raz jeszcze rozkaza\u0142 swoim przyjacio\u0142om w liba\u0144skiej opozycji, by przestali sabotowa\u0107 [tworzenie] rz\u0105du liba\u0144skiego [i to raz jeszcze zdarzy\u0142o si\u0119] na dwa tylko dni przed wypraw\u0105 [Assada] do Pary\u017ca (\u2026) To jest [spos\u00f3b] Syrii na przekonanie [wszystkich], \u017ce si\u0119 zmieni\u0142a, ale prawda jest taka, \u017ce niczego nie zmieni\u0142a. [Raz jeszcze] stworzy\u0142a kryzys, by go rozwi\u0105za\u0107\u201d. \u201eAl-Sharq Al-Awsat\u201d (Londyn), 13 lipca 2008.
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n