\n
Z okazji mi\u0119dzynarodowego Dnia Kobiet palesty\u0144ski, wydawany w Jerozolimie dziennik \u201eAl-Quds\u201d<\/I>opublikowa\u0142 artyku\u0142 zatytu\u0142owany: \u201ePionierki w walce, w boju i w aktywizmie spo\u0142ecznym: palesty\u0144skie kobiety uczestniczy\u0142y w tworzeniu historii\u201d. W artykule opisano kr\u00f3tkie biografie 16 palesty\u0144skich kobiet, z kt\u00f3rym kilka to terrorystki, mi\u0119dzy innymi Dalal Al-Mughrabi, Fatima Bernawi i Leila Khaled. Jest tam tak\u017ce Umaya Juha, znana ze swoich pod\u017cegaj\u0105cych rysunk\u00f3w. W artykule przedstawiono ataki terrorystyczne jako chwalebne akty odwagi i po\u015bwi\u0119cenia.<\/I>
\n
![](\"http:\/\/www2.memri.org\/polaco\/wp-content\/uploads\/2016\/12\/27116.jpg\")
<\/I>
\nArtyku\u0142 na stronie gazety po\u015bwi\u0119conej mi\u0119dzynarodowemu Dniu Kobiet<\/I>
\n
Poni\u017cej zamieszczamy szczeg\u00f3\u0142owe informacje o kilku z kobiet opisanych w artykule oraz t\u0142umaczenie ich opis\u00f3w.<\/A> [1] <\/A> <\/I> Dalal Al-Mughrabi<\/B> Dalal Al-Mughrabi by\u0142a zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy w zab\u00f3jczym ataku na izraelski autobus na przybrze\u017cnej autostradzie w marcu 1978 roku, w kt\u00f3rym zgin\u0119\u0142o 35 cywil\u00f3w, w tym 13 dzieci i nastolatk\u00f3w, a 71 os\u00f3b zosta\u0142o rannych. W artykule opisano j\u0105 tak: \u201e[Al-Mughrabi to] jedna z najs\u0142ynniejszych palesty\u0144skich bojowniczek. Urodzi\u0142a si\u0119 w 1958 roku w obozie dla uchod\u017ac\u00f3w w Bejrucie, w rodzinie [pochodz\u0105cej] z Jaffy, kt\u00f3ra uciek\u0142a do Libanu w 1948 r. Wcze\u015bnie wst\u0105pi\u0142a w szeregi palesty\u0144skiej rewolucji, uko\u0144czy\u0142a kilka kurs\u00f3w militarnych, walki partyzanckiej i obchodzenia si\u0119 z broni\u0105. Bardzo wp\u0142yn\u0119\u0142o na ni\u0105 morderstwo trzech przyw\u00f3dc\u00f3w, Kamala Adwana, Kamala Nassera i Abu Jusufa Al-Nad\u017cara w 1973 r. [starsi agenci operacyjni Fatahu zabici przez Si\u0142y Obronne Izraela]. Sprawi\u0142o to, \u017ce wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w Operacji Kamal Adwan, zaplanowanej przez Chalila Al-Wazira [czyli ataku na przybrze\u017cnej autostradzie]. 3 listopada 1978 r. Dalal i inni cz\u0142onkowie jej boj\u00f3wki przybyli do Tel Awiwu i przej\u0119li autobus izraelskich \u017co\u0142nierzy. Wywi\u0105za\u0142a si\u0119 [wtedy] bitwa mi\u0119dzy [palesty\u0144skimi] bojownikami i \u017co\u0142nierzami, w kt\u00f3rej zgin\u0119\u0142o i zosta\u0142o rannych wielu izraelskich \u017co\u0142nierzy, a po tym, jak Ehud Barak zarz\u0105dzi\u0142, by zatrzymano autobus i zabito bojownik\u00f3w, Dalal wysadzi\u0142a w powietrze autobus i wszystkich pasa\u017cer\u00f3w\u201d.[2] <\/A> Fatima Bernawi <\/B> Fatim\u0119 Bernawi skazano na do\u017cywocie za pod\u0142o\u017cenie bomby w kinie Zion w Jerozolimie w 1967 r., ale wypuszczono j\u0105 po 10 latach. Uwa\u017ca si\u0119 j\u0105 za pierwsz\u0105 wi\u0119\u017aniark\u0119 Fatahu. W 2015 r. prezydent Autonomii Palesty\u0144skiej, Mahmoud Abbas, przyzna\u0142 jej wojskowy medal honorowy.[3] <\/A> W artykule opisano j\u0105 tak: \u201eJedna z palesty\u0144skich pionierek, kt\u00f3re po rozpocz\u0119ciu wsp\u00f3\u0142czesnej rewolucji palesty\u0144skiej w 1965 r. podj\u0119\u0142y dzia\u0142ania zbrojnego samopo\u015bwi\u0119cenia. By\u0142a tak\u017ce pierwsz\u0105 palesty\u0144sk\u0105 wi\u0119\u017aniark\u0105, kt\u00f3ra pojawi\u0142a si\u0119 w oficjalnych zapisach kobiecego ruchu wsp\u00f3\u0142czesnej rewolucji palesty\u0144skiej. Urodzi\u0142a si\u0119 w Jerozolimie w 1939 r., a w 1994 r. za\u0142o\u017cy\u0142a palesty\u0144skie si\u0142y policji kobiecej. Aresztowano j\u0105 w 1967 r., po tym jak pod\u0142o\u017cy\u0142a bomb\u0119 w kinie Zion w Jerozolimie. Skazano j\u0105 na do\u017cywocie, ale przebywa\u0142a w wi\u0119zieniu tylko 10 lat [i zosta\u0142a wypuszczona], w ramach tego, co Izraelska S\u0142u\u017cba Wi\u0119zienna nazwa\u0142a gestem [dobrej woli] w stron\u0119 Egipcjan. Deportowano j\u0105 [do Libanu, ale] nie przerwa\u0142a ona walki po wyj\u015bciu z wi\u0119zienia\u201d. Zakia Szammout <\/B> Zakia Szammout przeprowadzi\u0142a kilka operacji terrorystycznych od w latach 60 i 70 XX wieku, w kt\u00f3rych zgin\u0119\u0142y lub zosta\u0142y ranne dziesi\u0105tki ludzi. Skazano j\u0105 na dwunastokrotne do\u017cywocie, ale uwolniono w ramach wymiany wi\u0119\u017ani\u00f3w. W artykule opisano j\u0105 tak: \u201eJedna z pierwszych bojowniczek, kt\u00f3re przeprowadzi\u0142y operacje przeciw okupacji i pierwsza Palestynka, kt\u00f3ra w izraelskim wi\u0119zieniu urodzi\u0142a dziecko. Urodzi\u0142a si\u0119 w 1945 r. w Hajfie i przy\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 do ruchu po\u015bwi\u0119ceniowego w 1968 r. Przeprowadzi\u0142a kilka operacji, ale na pocz\u0105tku lat 70 XX wieku aresztowano j\u0105 i jej m\u0119\u017ca – by\u0142a wtedy w pi\u0105tym miesi\u0105cu ci\u0105\u017cy i dosta\u0142a dwunastokrotne do\u017cywocie. 18 lutego 1972 r. w izraelskim wi\u0119zieniu Neve Tirza w Ramli urodzi\u0142a c\u00f3rk\u0119 Nadi\u0119. w 1983 r. zosta\u0142a uwolniona i deportowana do Algierii. Zmar\u0142a w 2014 r.\u201d. Leila Khaled <\/B> Leila Khaled to starsza aktywistka w Ludowym Froncie Wyzwolenia Palestyny (PFLP) i cz\u0142onkini Palesty\u0144skiej Rady Narodowej. W 1969 r. uczestniczy\u0142a w porwaniu samolotu TWA. Nie by\u0142o ofiar, chocia\u017c samolot wysadzono w powietrze. Rok p\u00f3\u017aniej Khaled wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w pr\u00f3bie porwania samolotu El Al. W jej biografii w artykule napisano: \u201ePierwsza kobieta, kt\u00f3ra w 1969 r. porwa\u0142a izraelski samolot. Urodzi\u0142a si\u0119 w Hajfie w 1944 r. Porwa\u0142a samolot i doprowadzi\u0142a do zawr\u00f3cenia go z drogi i do l\u0105dowania w Syrii, \u017ceby doprowadzi\u0107 do uwolnienia palesty\u0144skich wi\u0119\u017ani\u00f3w i zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 \u015bwiata na problem palesty\u0144ski. Porwa\u0142a tak\u017ce samolot TWA, kt\u00f3ry wyl\u0105dowa\u0142 w Londynie. Zosta\u0142a z\u0142apana i aresztowana przez Scotland Yard, a rz\u0105d brytyjski uwolni\u0142 j\u0105 w ramach programu wymiany wi\u0119\u017ani\u00f3w\u201d. Szadia Abu Ghazaleh <\/B> Aktywistka PFLP, zgin\u0119\u0142a w 1968 r. przy przygotowywaniu bomby, kt\u00f3r\u0105 miano pod\u0142o\u017cy\u0107 w budynku w Tel Awiwie. W artykule napisano: \u201e[Ghazaleh by\u0142a] pierwsz\u0105 bojowniczk\u0105-m\u0119czenniczk\u0105 po Dniu Naksa w 1967 r. Urodzi\u0142a si\u0119 w Nablusie w 1949 r., a swoj\u0105 polityczn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 rozpocz\u0119\u0142a wcze\u015bnie, ju\u017c w 1962 r., kiedy to do\u0142\u0105czy\u0142a do ruchu Qawmiyoun Al-’Arab. Po Naksie z tego ruchu wy\u0142oni\u0142 si\u0119 Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny. [Abu Ghazaleh] sta\u0142a si\u0119 jego cz\u0142onkini\u0105 i wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w operacjach po\u015bwi\u0119ceniowych przeciwko okupacji. Ale 28 listopada 1968 r., [kiedy] w swoim domu konstruowa\u0142a bomb\u0119, \u017ceby pod\u0142o\u017cy\u0107 j\u0105 pod izraelski budynek w Tel Awiwie, bomba wybuch\u0142a w jej r\u0119kach i [Abu] sta\u0142a si\u0119 m\u0119czenniczk\u0105\u201d. Umaya Juha <\/B> Umaya Juha to rysowniczka zwi\u0105zana z Hamasem. Jej pierwszy m\u0105\u017c by\u0142 cz\u0142onkiem skrzyd\u0142a militarnego Hamasu, brygad Al-Qassam, i zosta\u0142 zabity w starciu z Si\u0142ami Obronnymi Izraela. Jej drugi m\u0105\u017c tak\u017ce by\u0142 cz\u0142onkiem brygad Al-Qassam. [4] <\/A> Znana jest ze swoich zajad\u0142ych i pod\u017cegaj\u0105cych rysunk\u00f3w, a w styczniu 2016 r. Facebook podobno usun\u0105\u0142 jej konto z powodu nap\u0142ywaj\u0105cych skarg na tre\u015bci pod\u017cegaj\u0105ce.[5] <\/A> W artykule opisano j\u0105 tak: \u201ePierwsza rysowniczka w Palestynie i w \u015bwiecie arabskim. Urodzi\u0142a si\u0119 w Gazie w 1972 r. Izraelczycy okre\u015blili j\u0105 jako terrorystk\u0119 i antysemitk\u0119 i zabronili jej wst\u0119pu na Zachodni Brzeg ze wzgl\u0119d\u00f3w bezpiecze\u0144stwa. Wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w kilku lokalnych, arabskich i mi\u0119dzynarodowych wystawach. W 2000 r. przyznano jej arabsk\u0105 nagrod\u0119 dziennikarzy dla najlepszego rysownika\/rysowniczki, a w 1999 r. zdoby\u0142a pierwsze miejsce za rysunki w corocznym konkursie sztuki palesty\u0144skiego ministerstwa kultury\u201d. Przypisy (nie spolszczone)<\/I>: <\/A> [1] <\/A> Al-Quds<\/I> (Jerusalem), March 8, 2016. <\/A> [2] <\/A> On the PA’s glorification of Dalal Al-Mughrabi and articles praising her, see MEMRI Special Dispatch No. 5246, Palestinian Authority Praises Female Terrorist Dalal Al-Mughrabi<\/A>, March 20, 2013; Special Dispatch No. 2862, Veneration for Dalal Al-Mughrabi on Palestinian Authority TV, in PA Dailies, and on Israeli Arab Websites<\/A>, March 17, 2010. April 17, 2015. Visit the MEMRI site in Polish: <\/B>http:\/\/www2.memri.org\/polish\/<\/B><\/A>
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n<\/A> [3] <\/A> See MEMRI Special Dispatch No. 6026, Palestinian Authority President Mahmoud 'Abbas Awards Medals Of Honor To Fatah Terrorists<\/A>,
\n
\n<\/A> [4] <\/A> Menassat.com, May 5, 2009.
\n<\/A> [5] <\/A> Aljazeera.net, January 16, 2016.
\n
\n
\n