\n
Liba\u0144ski komentator polityczny, dr Sobhi Ghandour, kt\u00f3ry mieszka w Waszyngtonie od 1987 r. i jest redaktorem naczelnym magazynu po arabsku i po angielsku \u201cAl-Hewar\u201d, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do kraj\u00f3w arabskich w artykule redakcyjny zatytu\u0142owanym \u201eKto jest wrogiem teraz?\u201d opublikowanym w gazecie Zjednoczonych Emirat\u00f3w Arabskich \u201eAl-Bayan\u201d. W artykule tym wezwa\u0142 ich, by od\u0142o\u017cyli na stron\u0119 swoje r\u00f3\u017cnice, sformu\u0142owali wsp\u00f3ln\u0105 strategi\u0119 i zdefiniowali g\u0142\u00f3wnego wsp\u00f3lnego wroga <\/I>ummah w celu osi\u0105gni\u0119cia takiej samej jedno\u015bci, jak\u0105 mieli w wojnach 1967 i 1973 r. przeciwko Izraelowi. Ghandour przypisa\u0142 rozmycie si\u0119 to\u017csamo\u015bci arabskiej <\/I>ummah porozumieniom z Camp David w 1978 r., konsekwencjom rewolucji islamskiej w Iranie i upadkowi Zwi\u0105zku Radzieckiego. Pisa\u0142, \u017ce reszta \u015bwiata tak\u017ce do\u015bwiadczy\u0142a podobnej dezorientacji po zako\u0144czeniu zimnej wojny, ale \u017ce Zach\u00f3d od tego czasu zdefiniowa\u0142 swojego nowego wroga jako \u201eterroryzm islamski\u201d, podczas gdy Arabowie nadal s\u0105 podzieleni w sprawie tego, kto jest ich g\u0142\u00f3wnym wrogiem – Izrael, Iran czy organizacje terrorystyczne.<\/I>
\n
![](\"http:\/\/www2.memri.org\/polaco\/wp-content\/uploads\/2016\/12\/23581.jpg\")
\nDr Sobhi Ghandour. \u0179r\u00f3d\u0142o: Alriyadh.com<\/I>
\n
Poni\u017cej podajemy fragmenty tego artyku\u0142u<\/A> [1]<\/A>:<\/I> „Pytanie 'kto jest wrogiem teraz?\u2019 jest zawsze wa\u017cne dla ka\u017cdej ummah<\/I> lub kraju. Odpowied\u017a na to pytanie ustawia priorytety, odr\u00f3\u017cnia przyjaci\u00f3\u0142 od rywali lub wrog\u00f3w, a tak\u017ce ustanawia zestaw norm do radzenia sobie z wydarzeniami oraz sposoby dzia\u0142a\u0144 wymaganych dla strategii wobec \u2018g\u0142\u00f3wnego wroga\u2019\u2026 G\u0142\u00f3wny problem arabskiej ummah<\/I> polega nie tylko na niezdolno\u015bci Arab\u00f3w do zgodzenia si\u0119 przy odpowiedzi na pytanie \u2018kto jest wrogiem teraz?\u2019, ale przede wszystkim na braku solidarno\u015bci arabskiej, kt\u00f3ra wyra\u017ca [stanowisko] ca\u0142ej arabskiej ummah<\/I>. Jest prawd\u0105, \u017ce Arabowie stanowi\u0105 jedn\u0105 ummah<\/I> – ale ta ummah<\/I> bazuje na wielu krajach, kt\u00f3re nie maj\u0105 wsp\u00f3lnych pogl\u0105d\u00f3w, ani jakiejkolwiek miary skutecznej koordynacji, kt\u00f3ra zjednoczy\u0142aby je tym razem. Wr\u0119cz przeciwnie – niekt\u00f3re z nich walcz\u0105 wzajem ze sob\u0105. Wielo\u015b\u0107 arabskich rz\u0105d\u00f3w i pa\u0144stw nie stanowi przeszkody w budowaniu wsp\u00f3lnej strategii arabskiej. Problem polega na braku woli politycznej koordynowania i solidarno\u015bci [mi\u0119dzy krajami arabskimi], jak r\u00f3wnie\u017c na fakcie, \u017ce rola Egiptu w \u015bwiecie arabskim zako\u0144czy\u0142a si\u0119 wraz z podpisaniem umowy pokojowej z Izraelem\u2026 Sformu\u0142owanie wsp\u00f3lnej strategii dla wielu rz\u0105d\u00f3w wymaga kierownictwa, kt\u00f3re przewodzi wsp\u00f3lnej dzia\u0142alno\u015bci wielu rz\u0105d\u00f3w. To zdarzy\u0142o si\u0119 w zesz\u0142ym stuleciu, kiedy w II wojnie \u015bwiatowej USA przewodniczy\u0142o globalnemu sojuszowi przeciwko \u2018wsp\u00f3lnemu wrogowi\u2019 – sojuszowi Japonii, Niemiec nazistowskich i faszystowskich W\u0142och. Ten przewodzony przez Waszyngton sojusz nie by\u0142 oparty na rozwa\u017caniach ideologicznych ani zgodnej naturze jego rozmaitych re\u017cim\u00f3w, ale wy\u0142\u0105cznie na wsp\u00f3lnym interesie przeciwstawienia si\u0119 wsp\u00f3lnemu wrogowi i od\u0142o\u017cy\u0142 r\u00f3\u017cnice na stron\u0119, by zaj\u0105\u0107 si\u0119 nimi p\u00f3\u017aniej. Istotnie, Alianci wygrali II wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105 dzi\u0119ki paktowi mi\u0119dzy komunistyczn\u0105 Rosja i kapitalistyczn\u0105 Ameryk\u0105, kt\u00f3rego celem by\u0142o wyzwolenie Europy od nazizmu i faszyzmu. Arabska ummah<\/I> mia\u0142a podobne do\u015bwiadczenie po wojnie 1967 r., kiedy Egipt Nassera zwo\u0142a\u0142 nadzwyczajny szczyt Ligi Arabskiej w Chartumie. Na tym szczycie zdecydowano by sformu\u0142owa\u0107 wsp\u00f3ln\u0105 strategi\u0119 arabsk\u0105, usun\u0105\u0107 agresj\u0119 izraelsk\u0105 <\/A> [2]<\/A> i zako\u0144czy\u0107 wszystkie drugorz\u0119dne walki arabskie – w\u0142\u0105cznie z wojn\u0105, kt\u00f3ra trwa\u0142a w owym czasie w Jemenie, w kt\u00f3rej bra\u0142a udzia\u0142 armia egipska i kt\u00f3ra powodowa\u0142a wiele spor\u00f3w mi\u0119dzy Egiptem i Arabi\u0105 Saudyjsk\u0105. W wyniku szczytu w Chartumie utworzono arabski sojusz \u2018nafty i broni\u2019; zgodnie z nim wi\u0119kszo\u015b\u0107 arabskich kraj\u00f3w naftowych dostarcza\u0142a znacz\u0105cej pomocy finansowej Egiptowi i Syrii dla odbudowania ich armii w przygotowaniu do wojny 1973 r. Ponadto, po raz pierwszy, u\u017cyto ropy naftowej jako broni, by wywiera\u0107 nacisk ekonomiczny i usta\u0142 eksport do kraj\u00f3w, kt\u00f3re popiera\u0142y Izrael. Wydaje si\u0119 wi\u0119c, \u017ce sytuacja arabska w poprzednim stuleciu by\u0142a znacznie ja\u015bniejsza ni\u017c obecnie. Wrogiem Arab\u00f3w w pierwszej po\u0142owie XX wieku by\u0142 imperializm europejski, kt\u00f3ry okupowa\u0142 kilka kraj\u00f3w w regionie i rozci\u0105ga\u0142 swoj\u0105 w\u0142adz\u0119 na inne. Nie by\u0142o w\u00f3wczas \u017cadnego problemu ze zdefiniowaniem wroga. Trzeci kwarta\u0142 XX wieku tak\u017ce charakteryzowa\u0142 si\u0119 jasno\u015bci\u0105 w sprawie to\u017csamo\u015bci arabskiego \u2018wsp\u00f3lnego wroga\u2019 – \u2018wroga syjonistycznego i jego zwolennik\u00f3w. Arabska niejasno\u015b\u0107 w kwestii zdefiniowania \u2018wroga\u2019 zacz\u0119\u0142a sie w ostatnim kwartale XX wieku po podpisaniu Porozumie\u0144 z Camp David i wycofaniu si\u0119 Egiptu z konfliktu Arab\u00f3w z Izraelem. [Niejasno\u015b\u0107 ta trwa\u0142a] po rewolucji w Iranie i jej konsekwencji dla s\u0105siednich kraj\u00f3w arabskich i dla kwestii palesty\u0144skiej oraz po upadku Zwi\u0105zku Radzieckiego i zako\u0144czeniu zimnej wojny, co wp\u0142yn\u0119\u0142o na wszystkie kwestie arabskie. [W rzeczywisto\u015bci] ca\u0142y \u015bwiat wszed\u0142 w nowe stulecie bez jasnego rozumienia natury \u2018wroga\u2019, poniewa\u017c w owym czasie rozpad\u0142o si\u0119 wiele [starych] pogl\u0105d\u00f3w – [na przyk\u0142ad] komunizm nie jest ju\u017c wrogiem kapitalistycznego Zachodu\u2026 Dlatego zacz\u0119to rozpuszcza\u0107 idee o \u2018nowym wrogu\u2019 Zachodu; na tego wroga sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 organizacje ekstremistyczne dzia\u0142aj\u0105ce w imi\u0119 islamu. Grupy syjonistyczne trudzi\u0142y si\u0119 nawet na ca\u0142ym \u015bwiecie, by stworzy\u0107 zwi\u0105zek mi\u0119dzy terroryzmem a organizacjami oporu wobec Izraela, \u017ceby przedstawi\u0107 ca\u0142y \u015bwiat islamski jako \u2018nowego wroga\u2019 Zachodu. W \u015bwietle wszystkiego powy\u017cszego 11 wrze\u015bnia 2001 r. uwa\u017cany jest za wa\u017cn\u0105 dat\u0119 w definiowaniu \u2018nowego wroga\u2019, kt\u00f3rego znalaz\u0142 Zach\u00f3d i kt\u00f3rego nazwa\u0142 \u2018terroryzmem islamskim\u2019. Ale Wsch\u00f3d nadal zastanawia si\u0119 [nad pytaniem] o to\u017csamo\u015b\u0107 swojego obecnego wroga. Arabom brakuje dzisiaj wielu rzeczy, ale najwa\u017cniejsz\u0105 z nich jest wiedza, kto jest [ich] \u2018g\u0142\u00f3wnym wrogiem\u2019. Ponadto brakuje im arabskiego konsensusu w sprawie wsp\u00f3lnej strategii z kryteriami do definiowania \u2018wrog\u00f3w\u2019 i \u2018przyjaci\u00f3\u0142\u2019. Niekt\u00f3rzy Arabowie twierdz\u0105, ze wrogiem s\u0105 dzisiaj organizacje terrorystyczne, podczas gdy inni widz\u0105 Izrael jako \u2018g\u0142\u00f3wnego wroga\u2019, a niekt\u00f3rzy Arabowie pojawili si\u0119 w ostatnich latach i nazywaj\u0105 \u2018wrogiem\u2019 Iran\u2026 Region arabski stoi przed wa\u017cnymi zmianami w tym roku. Te zmiany s\u0105 zwi\u0105zane z trzema elementami, o kt\u00f3re tocz\u0105 si\u0119 spory mi\u0119dzy Arabami – to jest, jak klasyfikowa\u0107 Izrael, Iran i organizacje ekstremistyczne i terrorystyczne. Stwierdzamy, \u017ce obecnie tak\u017ce USA maj\u0105 problem ze [sformu\u0142owaniem] swojego przysz\u0142ego stanowiska wobec tych trzech element\u00f3w\u201d. Przypisy (nie spolszczone):<\/I> <\/A> [1]<\/A> Al-Bayan<\/I> (UAE), March 19, 2015. Visit the MEMRI site in Polish: <\/B>http:\/\/www2.memri.org\/polish\/<\/B><\/A>
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n<\/A> [2]<\/A> The Khartoum Summit, convened in late August 1967 and attended by eight Arab states, issued a declaration that guided Arab policy towards Israel until the 1973 war.
\n
\n
\n